دلتنگی ات بزرگتر از گریه کردن است

باران به شیشه های کسی زد که «من» نبود

باران / گرفته بود سرت را میان دست

یکهو نگاه کرد به خود... واقعا نبود!

یکهو نگاه کرد ...

برای به روز کردن این وبلاگ ، نه انگیزه ای دارم ، نه حرفی برای... حرف که زیاد است ، اما نه برای گفتن!!

بابت محبت همه تشکر می کنم ، چه دوستان نازنینی که جویای احوال آقای موسوی بودند ، چه دشمنان گرامی!! که هرگز ما را تنها نمی گذارند.

از آنجایی که سرزمین آریایی ما مهد تمدن! است و بازار شایعات در آن از روزگاران قدیم داغ ِ داغ بوده ، و انگار هیچ تکنولوژی و نو آوری و سیستم خنک کننده ای!! قادر به سرد کردن آن نمی باشد ... مارا بر این داشت تا خودمان دست به کار شویم .

بله واقعا" این جمله فروغ را باید همیشه مد نظر داشته باشیم :

( در سرزمین شعر و گل و بلبل ، موهبتیست زیستن !!)

یکهو نگاه کرد

[ اگر واقعا نبود به چی نگاه کرد؟ اهمّیتش کجاست؟! ]

پیراهن سپید کفن کرد هیچ را

این بو چقدر در سر من بی تو آشناست!

مشتی کتاب و فیلم ، کمی درد « نیستن »

در خاطرات قبلن ِ هر شب گریستن:

طبق قراری که با هم داشتیم ، من ، شما و آقای موسوی عزیز.

درست ترین خبرها در این وبلاگ منتشر بشه! من هم آخرین خبررا براتون گزارش میدم :

این ها را دقیقا" خود آقای موسوی گفتن ، اصلا" تو شرایطی نیستم که بخوام با کلمات بازی کنم .

اصلا" تو شرایطی نیستم که بخوام ... مهم نیست! 

سید مهدی موسوی :

« راه آهن تمام شده ، شوش ، مولوی

داری کجای این شب دلگیر می روی؟!

چیزی نبود و نیست که چیزی نبود و نیست

چیزی نبود و... با توام آقای موسوی! »

اما آقای موسوی؟!!

اینجا هر روز یه عده آدم میان حرف می زنن ، بعضی ابراز دلتنگی می کنن ، بعضی تشکر می کنن ، بعضی احوالت رو جویا میشن

بعضی ... بعضی ... بعضی ... اما این بعضی ها ... اصلا" مهم نیست! (چیزی مهم نبود و نخواهد بود / وقتی در انتظار ترن باشی )

اما با وجود این کامنت ها، با وجود حرف های خودت ، با وجود همه چیزهای خوب ، با وجود همه چیزهای بد! دلم می خواست...

گرچه قرارمون این نبود ، گرچه این دنیای نه چندان قشنگ مجازی جایی برای حرف زدن نداره ، گرچه می دونم یه عده متفکر!! نشستن ، تک تک این حرفا رو می خونن ، کلی با خودشون کلنجار میرن ، تا بتونن میون این حرفا یه چیز جدیدی کشف کنن و در آخر به تموم شایعاتشون اضافه کنن.تا بتونن بیان همین جا کلی حرف قشنگ دیگه نثارت کنن .

اما می خواستم بگم ... (فقط به خاطر اون حرفت که واقعا" نتونستم بگم ، واقعا"...)

دلم می خواست بدونی که ، برای اومدنت ،برای همیشه بودنت!!برای...! نتونستم به هیچ چیز دیگه ای متوسل بشم ، به جز چند تا کلمه ، چند تا جمله!

مثل یه غریقی که به یه تکه چوب، به یه تخته سنگ پناه می بره .( اینا رو برای خودمم میگم تا هیچ وقت فراموش نکنم) :

این که میخوام بگم ، آخرین سروده ام نیست که بخوای نقدش کنی!

راجع به آخرین فیلمی که دیدم  نیست ،  که بخوای از کارگردان معروفش و آثار دیگه ش صحبت کنی!

در مورد فلان رمان نیست ، تا بخوای از زوایای مختلف بهش نگاه کنی از قلم نویسنده ش بگی و از آثار ماندگارش.

در مورد علوم ( خدا شناسی /جامعه شناسی/ روانشناسی /  آسیب شناسی و.... شناسی ) دیگر نیست تا بخوای راجع بهش کلی باهام بحث کنی !

در مورد هیچ خاطره ای نیست ، تا بخوای به خودت فرصت استراحت بدی!

حتی... حتی... در مورد یک عالمه سوال که یک دفعه به مغز من هجوم میارن نیست ( همون سوال هایی که گاهی اونقدر کلافه ت می کرد تا سرم داد می کشیدی

تا بهم از اون کلمه های گهربار !! می گفتی ... ) نیست

حرفای من خیلی بیشترو بزرگتر از اینهاست.

فقط می خواستم یه اعتراف کوچولو کنم... همین!

 می خواستم بگم دیگه :

راجع به آدما سرسری قضاوت نمی کنم !

دیگه وقتی از آدما گله کردی ، نمی پرسم چرا؟!!

وقتی که میگی  عاشق ادبیات هستی ، من معنیشو می فهمم !

وقتی میگی فلان شاگردت دلتو شکسته !! معنی شکست رو می فهمم

وقتی میگی  دنیا کثیف هست و آدماش کثیف تر ، بی چون وچرا قبول می کنم.

وقتی میگی گاهی حیوونا به آدما شرف دارن ...نمیگم درسته! میگم بله حتما"!!!

وقتی میگی...

وقتی میگی...

دیگه نیازی به فکر کردن نیست ، همه قبول!

اما با وجود همه این حرفا

اما...

اما ... تو کوه درد باش / طاقت بیارو مرد باش!

راستی... به همه این حرفا رسیدم با کلی درد!

از طرف : کسی که فکر می کرد شاگرد خوبی برات هست.

 پ . ن :

1_ شعر این پست وبلاگ ( قسمتی از اشعار آقای موسوی می باشد ) که به انتخاب نویسنده است.

2_ در مورد دوستانی که کامنت می گذارند در اولین فرصت محبتشان پاسخ داده می شود.

3_ تمامی کامنت ها جز کامنت های توهین آمیز( البته با اجازه آقای موسوی ) به اطلاع آقای موسوی می رسد.

4_ هر گونه برداشت و هرگونه صحبتی در مورد مطالب ذکر شده آزاد است!

با احترام فراوان : امیر حسین شایگان.